ANKYLOS
trochę historii
Stanie
w miejscu oznacza cofanie się.
Postęp oznacza myślnie w przód!
 Już w 1979 roku
Ledermann udowodnił, że uzupełnienie protetyczne może być osadzone na implantach
zaraz po zabiegu - w tym przypadku cztery implanty były wprowadzone w bezzębną
żuchwę i zostały zszynowane przy pomocy belki. Głównymi zaletami takiego działania
jest szybka funkcjonalna i estetyczna rehabilitacja pacjenta oraz fakt iż dalsze
zabiegi chirurgiczne nie są potrzebne co redukuje u niego stres .
Jednakże pierwotna koncepcja wykorzystująca uzupełnienia oparte na belce nie
jest perfekcyjna. Niezbędne są znaczne ilości materiałów i czasochłonne procedury
laboratoryjne co jest nieprzyjemnym 12-24 godzinnym opóźnieniem dla pacjenta.
Znaczną redukcję stresu dla pacjenta można osiągnąć poprzez natychmiastowe oddanie
uzupełnienia, podczas gdy znieczulenie nadal działa. W takim przypadku proteza
może także służyć jako opatrunek uciskowy, redukując obrzęk wokół rany. Ze względu
na konieczność dużego zaangażowania laboratorium trudno jest sprostać wymogom
czasowym.
Obecne Systemy
 Obecne systemy natychmiastowego obciążenia implantów nie mogą powstać bez wykonanych
przez laboratorium konstrukcji. Dlatego też, mija sporo czasu i znieczulenie
ustępuje zanim uzupełnienie może zostać osadzone, co zazwyczaj jest bolesne dla
pacjenta.. W dodatku, wymagają one bardzo inwazyjnych, złożonych procedur chirurgicznych
i/lub specjalnych implantów i instrumentów. To oznacza dalszy wzrost kosztów
ponieważ nie ma miejsca na kompromisy w czasie operacji. Odstępstwo od zaplanowanego
położenia implantów jest często przeciwwskazaniem do ich natychmiastowego obciążenia.
W roku 1985 Prof. Dr. G.-H. Nentwig i Dr. W. Moser stworzyli innowacyjną praktykę
zorientowaną na systemie implantologicznym ANKYLOS® której celem było zbliżenie
się z protetyczną charakterystyką tak blisko jak to tylko możliwe do naturalnego
zęba. Wykorzystując najnowsze osiągnięcia naukowe i wiele lat doświadczenia klinicznego,
opracowany został nowy implant o budowie wykorzystującej fizjologiczne warunki
w kości wyrostka zębodołowego dla optymalnego rozkładu sił w trakcie funkcjonalnego
obciążenia.
Stożkowe połączenie zabezpiecza przed podrażnieniem bakteryjnym i mechanicznym
oraz stabilizuje twarde i miękkie tkanki wokół implantu. Imponująca dokumentacja
potwierdza słuszność tej metody od czasu rozpoczęcia klinicznego stosowania tych
implantów w roku 1987 (ANKYLOS® Classic Surface).
- poprzez budowę powierzchni
- poprzez budowę gwintu
- poprzez budowę przezdziąsłową
- poprzez elementy protetyczne
|
